Zomers vallen de lopers vaak wel voldoende op en kunnen andere weggebruikers meestal adequaat rekening houden met de medeweggebruikers.

 In de winter is het een ander verhaal. Vroeg is het dan donker. Door de veelvuldige regenbuien is het zicht van de automobilist erg verminderd.

 Een aantal maatregelen dienen in acht te worden genomen om het Thof motto: Samen-uit-samen-thuis werkelijkheid te laten worden.

                       Laat je zien:

In de herfst en in de winter is de zichtbaarheid van de loper een probleem. Tijdens deze jaargetijden is het al vroeg donker, daarom lopen de meeste hardlopers hun rondjes in het donker. Gedurende deze tijd kan reflecterende kleding de loper al meer zichtbaar maken. Tegenwoordig worden reflecterende stoffen in zowel de kleding als in de schoenen verwerkt. Het nadeel bij reflecterende kleding is dat er voldoende licht op de kleding of het schoeisel moet vallen om optimaal zichtbaar te worden. Daarom zijn actieve verlichtingsapparaten een goede aanvulling op de reflecterende kleding. Actieve verlichtingsapparaten zijn armbanden of banden om het lichaam waar lichtjes in verwerkt zijn. De loper kan deze lichtjes laten knipperen. Ook wanneer het donker is zal de loper voor iedereen zichtbaar zijn.

                    Links of rechts lopen?

Wanneer je als loper alleen loopt is lopen aan de linkerkant aan te bevelen, omdat je dan kunt waarnemen of tegemoetkomend verkeer je opmerkt. Zaak is wel dat je zelf erg goed oplet en je tijdig in de berm kunt duiken. Wanneer je in een grote groep loopt ben er ik persoonlijk van overtuigd dat je beter aan de rechterkant van de weg kunt lopen. Wanneer er dan verkeer van beide kanten komt kan de automobilist stapvoets achter de groep meerijden en passeren wanneer het kan. Zou je als groep aan de linkerkant van de weg lopend, auto’s van twee kanten krijgen, dan weet de tegemoetkomende automobilist vaak niet wat te doen. Als de auto dan noodgedwongen stopt, lopen de lopers links en recht langs de auto. Nogmaals: Dit is mijn persoonlijke mening. De mening van de eigen trainer gaat uiteraard voor. Belangrijk is in ieder geval dat de hele groep hetzelfde doet. Daarnaast zijn er veel uitzonderingen op de regel en is elke weg en elke situatie anders.

                                 Telefoon.

 Het kan van groot belang zijn, dat is er in een bepaalde situatie snel wordt gereageerd. Wanneer er hulp nodig is omdat een loper onwel wordt, kan elke seconde tellen. Als iedereen af en toe eens een mobieltje meeneemt, is tenminste niet altijd de trainer hiervoor verantwoordelijk, maar kan iedere loper deze taak overnemen. ID.

Wanneer je alleen gaat lopen is het belangrijk om iets bij je te hebben waar je naam en een telefoonnummer van een contactpersoon op staat. Andere mensen kunnen dan in geval van bewusteloosheid snel reageren. Een oud ANWB kaartje, met daarop een telefoonnummer is een goed ID-idee.

                                      MP3

Wanneer je loopt op wegen met veel ander verkeer kun je beter niet met een MP3-speler op lopen. Je hoort dan geen gevaar. Andere weggebruikers gaan er vaak wel vanuit dat je ze hoort aankomen !

                                   Dogchacher

 Om mijn verhaal proberen kompleet te maken, kan je je ook nog wapenen tegen erg waakzame honden. Een dogchager geeft een zeer hoog-frequentie geluidsignaal af , waarvan agressieve honden vluchten. Ook zijn er (speciaal voor dames) alarmgeluidsapparaten die de loper af kan laten gaan in geval van nood. Met het krachtige signaal kan je dan bijvoorbeeld al te opdringerige fans op afstand houden. Al met al lijkt hardlopen een gevaarlijke onderneming en … dat is het ook.

Ik realiseer me dat een ieder zelf verantwoordelijk is voor zijn of haar veiligheid, en dat iedereen daar zelf zijn eigen normen voor heeft, maar ik denk dat het belangrijk is is om er bij stil te staan. Er zijn zelfs verenigingen die een zogenaamd RI&E (Risico- Inventarisatie en - Evaluatie) plan maken.

 Er zijn zelfs verenigingen die een vertrouwenspersoon aanstellen waar mensen met persoonlijke problemen in de vorm van intimidaties kunnen aankloppen…

Maar als ik me even beperk tot de veiligheid tijdens verkeersdeelname: Ik denk dat het goed is dat we ons realiseren dat de weg niet van ons is. Dat je, wanneer je bijvoorbeeld bezig bent met een flinke eindversnelling op het fietspad op de Rozenlaan ,of een PR wilt lopen op een rondje Kreekrug, dat je dan zelf wel 100% bewust ben van die wereldprestatie, maar dat de medeweggebruiker, daar A niet op rekent, B geen boodschap aan heeft en C zeer waarschijnlijk ook geen waardering over uit kan spreken.

 En daar heeft hij (ten dele) nog gelijk in ook. Let wel, de weg is van ons allemaal; houd daar rekening mee.

 Loop zu, Michel.