Vandaar dat deze bijdrage gaat over crossen: .

Allereerst omdat veldlopen gewoon leuk is. Deze atletiektak biedt een interessante, stimulerende en alternatieve uitdaging in de winter. Veel liefhebbers beschouwen het veldloopseizoen als het hoogtepunt van het jaar.

Crossen biedt veel natuurschoon, variërend van een bosrijke omgeving tot omgeploegde velden. De cross is er, net zoals de meeste wegwedstrijden, voor alle niveaus. Bij veel evenementen is een breed aanbod van parkoersen voor verschillende klassen en diverse afstanden. Maar ik denk dat ik dit vooral moet schrijven, omdat ik denk dat er een stuk angst aanwezig is voor blessures. Deels is het terecht, maar deels ook weer niet. Eigenlijk ontstaan vaak de meeste blessures omdat men: A- Te snel opbouwd, B- Te eenzijdig traint, en C- Te weinig naar zijn of haar lichaam luistert. Wanneer je altijd in hetzelfde tempo traint en ook nog eens op dezelfde ondergrond, leert het lichaam niet omgaan met veranderingen. Wanneer je dan plotsklaps een keer gaat crossen is de kans groot dat het verkeerd gaat. Wanneer je intervaltrainingen doet en af en toe op andere ondergronden zal je zien dat je lichaam een cross goed aankan.

De Broekpolder en Staelduinsebos leent zich ideaal om het hele jaar door eens af te wisselen. Ook is een intervaltraining op de baan ideaal om eens wat extra snelheid op te doen.

Want je lichaam moet wel wennen. Je lichaam heeft veel minder te lijden als je op moeilijke, maar zachte ondergrond loopt. Een dergelijke bodem is meer 'vergevingsgezind' en staat je toe vaker te lopen, met minder kans op blessures als shin splints, stressfracturen en problemen in de lage rug. Je wordt er flexibeler van.

De gemiddelde crossloop versterkt heupspieren, welke je in staat stellen de pas te vergroten en je loopvermogen te verbeteren. Boven dien worden kuiten, hielen, qua driceps en enkels sterker gemaakt, doordat u hard moet werken op een zachtere ondergrond.

Daarnaast is het zo dat men tijdens de wedstrijd zoveel spierspanning heeft dat alle oneffenheden zonder problemen worden opgevangen. Tijdens trainingen door bijvoorbeeld hoog gras is het risicovoller. Loop daarom altijd op ondergronden die je kunt "lezen". Kijk waar je je voeten neerzet en loop daarom ook niet dicht achter je voorganger. De veldlopen van Fortuna zouden we graag mogelijk willen maken voor mensen zonder spikes maar eigenlijk is het niet verantwoord. Een goede grip is onontbeerlijk om uitglijders te voorkomen. Liesblessures en andere pezen krijgen dan flinke opdonders. Vandaar dat ik spikes aanbeveel. De derde editie van de veldloopcompetitie in Vlaardingen was ik blij met 15 mm punten. De aanschaf van een paar spikes is de helft van een gewoon paar trainingssschoenen. En ... je kan er een jaar of tien mee doen als je ze een paar keer per jaar gebruikt .

Veldlopen is ook mentaal verfrissend Je zou elke week een wegwedstrijd kunnen doen, maar dat raad ik af. Afgezien van het blessuregevaar is het gewoon saai. Een verandering van omgeving biedt een nieuwe uitdaging en voorkomt dat je overtraind raakt. Een veldloop of cross is ook een goede training. Dus succes verzekerd. Tijd en afstand zijn ondergeschikt in het veld: het is een strijd van de loper tegen de obstakels en de elementen, en er is geen reden om te piekeren over pr's.

Bovendien ondervinden de meeste lopers dat het 'uitstapje' hun goed heeft gedaan als ze in de lente terugkeren naar de weg. Ze zijn niet alleen sterker en vinden het makkelijker om te versnellen op een harde ondergrond, maar mentaal zijn ze ook opgefrist en kijken ze ernaar uit om hun persoonlijke records op de weg te verpulveren.

Suxes met blubberen, Michel.