Allereerst dank aan Nancy voor het doorgeven van de loopschoen aan mij. Ik heb haar nog gesmeekt om iemand anders te kiezen maar het mocht niet baten.

Vastbesloten was ik om vooral een komisch stukje te schrijven wat de mensen met een glimlach om de mond zouden lezen. Weken ben ik aan het denken geweest om tot de conclusie te komen dat mijn talenten hier helaas niet liggen. Na mijn vakantie vond ik dan ook een mailtje of ik nog eens met die loopschoen op de proppen kwam. Jullie zullen het dus moeten doen met de gebruikelijke informatie zonder grappen en grollen.

Bijna 38 jaar geleden ben ik in Maasland als Sandra Haring geboren. Twaalf jaar geleden ben ik getrouwd met Philip van Dongen en samen hebben we drie kinderen: Cesar (10), Enzo (8) en Nina (5).
Ik werk twee dagen per week bij een notariskantoor in Delft waar ik me bezighoud met alles wat op notarieel gebied komt kijken bij de overdracht van een huis. Verder probeer ik me hier en daar een beetje vrijwillig nuttig te maken en van het leven te genieten.

Vanaf mijn twaalfde jaar heb ik aan ballet (klassiek en/of jazz) gedaan.
Het hardlopen heb ik jarenlang vanaf een afstand gadegeslagen: Philip liep veel, totdat hij in 1997 met een hernia in bed kwam te liggen. Hij heeft mij begin jaren negentig nog eens een paar loopschoenen kado gedaan en we hebben samen geloof ik twee keer hardgelopen, maar een succes is dit niet geworden.
Ook Nico en later Martin hadden inmiddels altijd positieve verhalen over het lopen en Thof Running.
De balletschool sloot haar deuren en een aantal jaren was ik druk met de zwangerschappen.
MAAR, in september 2004 kon en wilde ik er niet meer onderuit. Er werd een beginnerscursus gestart onder leiding van Paul en Lex en ik was erbij!

Ik denk met veel plezier terug aan die vier maanden. Het was een grote en erg gezellige groep en Paul en Lex maakten er elke keer weer iets leuks van. Ook de eerste 10km "wedstrijd" bij de Biesheuvelloop, waarbij Bertus ons over de finish schreeuwde, zal ik niet snel vergeten.

Hardlopen vind ik vooral LEUK. Velen zijn het er over eens dat je bij een wedstrijd "diep moet gaan". Niks voor mij dus. Ik haat dat gevoel dat je hele binnenste naar buiten wil.
Zo is het gekomen dat ik na twee jaar nog altijd gezellig in de D-groep loop. Op donderdag bij Jos (op dinsdag kan ik niet) en op zondagochtend samen met Nancy. Gezellig en gezond, wat wil je nog meer?

Het leuke van de loopschoen krijgen is dat je hem ook weer door mag geven. Dat doe ik bij deze aan Jos van Leeuwen, trainer van de D-groep op donderdag. Het is niet zo makkelijk Jos aan het praten te krijgen, dus bij deze daag ik hem uit eens een boekje over zichzelf open te doen. Succes Jos!

Groeten van Sandra van Dongen.