zaterdag, 04 november 2017 14:02

Regen en PR's in Etten-Leur

Halve marathon Etten-Leur leverde twee PR’s op

Afgelopen zondag vetrokken we met 3 Thoffers (Mark, Theo en ikzelf) vanuit Maasland om de halve marathon van Etten-Leur te lopen. Ook Martin en Gerben waren naar Etten-Leur afgereisd.

Wij drieën waren vooraf al ingeschreven, dus ons startnummer hadden wij thuisgestuurd gekregen. Een half uur speling was dus meer dan voldoende. In de auto werden de intenties c.q. ambities besproken; ‘’gewoon lekker lopen, rustig aan doen, niet geblesseerd raken, genieten…’’ Kortom geen stoere uitspraken.

Wel hadden Mark en ik ons laten inschrijven voor het voorste startvak (< 1.40 uur), dat zou een hoop oponthoud van langzame groepjes businesslopers moeten schelen tijdens de eerste kilometers.

Zoals gezegd, we hadden een half uur speling en zagen vanuit de Nieuwe Nobelaer dat het ging stortregenen! Gecombineerd met de harde wind, niet echt prettig. Nog maar een paar minuten extra binnen blijven dan… desnoods vanuit de hal gelijk naar het startvak rennen en door…

Maar gelukkig, 8 minuten voor tijd werd het dan toch droog. Nog even een paar rondjes buiten opwarmen en vervolgens het startvak in.

Om 14.00 viel het startschot en gaan! Inderdaad was het heerlijk om geen langzame lopers voor je te hebben, de eerste kilometer in 4.44. Toen moest ik Mark laten gaan, ‘’had hij dan stiekem toch PR aspiraties’’? Na kilometer 2 en 3 nog steeds rond de 4.50, ‘’gaat best lekker dacht ik’’. Toen kwam Theo voorbij, “succes!”, “ja thanks jij ook’’, antwoorde ik. Maar aangezien het best lekker ging dacht ik, ‘’laat ik eens kijken hoe lang ik dit tempo kan volhouden’’ en daarmee bleef ik Theo volgen op zo’n 300 meter afstand. Immers mijn PR dateerde uit 2013 (ook Etten-Leur) en stond op 1.46.23, misschien kon ik hem vandaag eindelijk eens verbeteren.

De kilometers verstreken, af en toe een waterpost en op 15 kilometer zat ik nog steeds ruim onder de 5 min / km. Theo was ook nog steeds in het vizier, kortom het ging lekker. De laatste kilometers liep ik ook heel vlak tot de draai over het viaduct. Theo schrok zich rot dat ik nog in de buurt liep, reactie; hij ging nog even versnellen. Vervolgens kwam het parcours weer uit in het centrum van Etten-Leur voor de laatste 3 km. De bovenbenen waren nu wel behoorlijk volgelopen, ‘’maar ach nog twee kilometer en dan zit het erop’’. De laatste kilometer kwam opeens Martin mij nog voorbij stuiven, ik nog een tandje harder, maar hij liep toch verder van mij weg.

Uiteindelijk kwamen wij drieën binnen de minuut over de finish. Voor mij een dikke pr met 1.41.34!

En Mark waar was die nou gebleven? We liepen samen terug naar de Nieuwe Nobelaer waar Mark al ontspannen op een stoel zat. En Mark? “Ja shit mijn horloge gaf 1.35.05 aan, net niet onder de 1.35”, antwoorde hij. “Maar dat is toch sowieso een PR voor jou?”, “ja dat wel’’. “Gefeliciteerd, top gedaan”! Terug in de auto werd Mark verrast door z’n vrouw die de officiële uitslag doorappte: ‘’1.34.59”. En een dikke PR én onder de 1.35! Iedereen had weer genoten van het mooie rondje in Etten-Leur en de score was 2 nieuwe PR’s. Kortom een geslaagde editie!

Jacco vd Hoeven

 

Uitslagen

Mark de Kok 1.34.59

Theo van Vliet 1.40.51

Martin vd Akker 1.41.14

Jacco vd Hoeven 1.41.34

Gerben Splinter 1.53.00

Trainingsloop door de Duifpolder

In het voor- en najaar organiseert ‘De Hardloper Schipluiden’ een Trainingsloop door de Duifpolder. De eerstvolgende loop is op 11 november 2017

De te lopen afstanden zijn: 3,8 km , 7 km en 11,7 km.
Je kan inschrijven vanaf 12.30 tot 13.45u. in de kantine van de ijsclub, achter de kinderboerderij aan de Holierhoek in Schipluiden.
Er zijn geen douches, maar er is wel een beperkte kleedgelegenheid.
Het inschrijfgeld bedraagt € 1,-. Er zijn geen prijzen te verdienen, wel is er na afloop een sportdrankje.
De start van de loop is om 14.00u. bij de Trambrug. Hier is een auto aanwezig voor de jacks en overige kleding/tassen. Onderweg zijn er 2 thee/waterposten aanwezig op de 7- en 11,7 km.-loop.

Meer info op: www.dehardloper.nl

In het voor- en najaar organiseert ‘De Hardloper Schipluiden’ een Trainingsloop door de Duifpolder. De eerstvolgende loop is op 11 november 2017

woensdag, 11 oktober 2017 11:39

Kust Marathon Zeeland

Kust Marathon Zeeland 7 oktober 2017-10-10

Zaterdag 7 oktober vertrok ik met Angeli en Jolanda naar Zoutelande in Zeeland om de Kust Marathon te gaan lopen. Er was heel veel slecht weer voorspelt met een zuid westen windkracht 6. De Kust Marathon loop je van Burch Haamstede naar Zoutelande, dus alles tegen wind.

Maar in de auto naar Zeeland leek het best een aardige dag te worden, het was toen nog droog. Om half tien stonden de bussen in Zoutelande klaar om ons naar Burch Haamstede te brengen, nog steeds droog! In de sporthal van Burch Haamstede hadden we tijd genoeg om de door Angeli gebakken appeltaart op te eten, daarna omkleden en naar de start te gaan. Toen ging het mis, het begon te stortregenen en dat hield de eerste paar uren niet meer op. Om 12 uur klonk het startschot.

We hadden ons voorgenomen rustig aan te gaan doen om onze krachten te verdelen, maar om een beetje warm te blijven moesten we wel even flink doorlopen. Voor mij betekende dat 5 min/km. Hierdoor kwam ik in een mooie groep terecht waarin ik mij mooi kon verstoppen en weinig last had van de wind. Angeli ging nog harder van start en was al snel niet meer te zien. Ongelofelijk waar zij de kracht vandaan haalde.

Op een gegeven moment ging het zo lekker dat ik dacht, ik kan wel even een selfie maken. Dus ik voor de groep lopen en mijn telefoon zo ver mogelijk voor me houden en zwaaien. Gelukt! Hierop kreeg ik meteen commentaar van de groep. Als jij zo makkelijk loopt en foto’s maakt, waarom ga je dan geen kopwerk voor ons doen!!! Ze hadden gelijk en ik ging ook maar kopwerk doen.

kust marathon 2

Na 21 km. moesten we voor de tweede keer het strand op, dit was het zwaarste gedeelte van de marathon. Mul zand en pal tegen wind. Ik mocht hier de groep niet laten gaan, terwijl ik voelde dat de benen steeds moeier werden. Deze 4 km. strand hadden mij heel veel energie gekost. En besloot nadat we van het strand kwamen even rustiger aan te doen. Gelukkig was ik niet de enige die het moeilijk had en ik had al weer snel een maatje gevonden. Om beurten kopwerk was het beste wat je kon doen bij deze harde wind. Het was inmiddels wel wat droger geworden. Het tempo was nu niet hoger dan 6 min/km. Na wat rekenwerk moest ik dit tempo volhouden om binnen de 4 uur te finishen. Ik had het heel moeilijk. Gelukkig was de laatste 5 km. niet meer tegenwind en kwam er weer een klein beetje kracht in de benen terug. Heel erg blij dat ik er was kwam ik na 3 uur en 57 minuten over de finish. Angeli was al binnen en had er 3.44 uur over gedaan en was bovendien 2e dame in haar categorie. Ook Jolanda haalde het podium en werd 3e in haar categorie in een tijd van 4.19 uur. Allebei heel knap onder deze omstandigheden.

Rob van Noordt

woensdag, 11 oktober 2017 11:28

Vrijwilligersavond op vrijdag 3 november

Heb jij je het afgelopen jaar ingezet als vrijwilliger van Thof? (Ja, ook als jij je één of twee keer je hebt ingezet ben je een vrijwilliger!  ;-)……. Dan hopen we op jouw komst. Wij zorgen voor een hapje en een drankje.

donderdag, 28 september 2017 12:06

Marathon van Berlijn

De marathon van Berlijn 2017

Vrijdag 22 september 2017

Vandaag is het dan eindelijk zover. José, Kelly en ik gaan naar Berlijn om daar een marathonnetje te lopen. Mijn man Ron is onze chauffeur. Eergisteravond heb ik nog even de film gekeken om in de stemming te komen. Ik moest weer vreselijk lachen bij de opmerking “ik vind het met de auto al ver”. Nou ik zit nu al 3,5 uur in de auto en ik kan zeggen dat het best ver is want we zijn nog niet eens op de helft. Ik zit met 2 medepasagiers die hun ogen dicht hebben, maar niet slapen;)  Om 1 uur kwamen we bij het hotel aan en konden gelijk de kamers in. Toen José en Kelly alles hadden uitgepakt, zag Kelly onder haar bed een sigarettenpeuk. Euwww. Wij naar de receptie om dit te melden. Het werd keurig afgehandeld, ze kregen een andere kamer. Dat betekende wel dat de hele zooi weer moest worden ingepakt. Nu zul je denken “hele zooi? Jullie zijn 3 dagen weg waarvan 1 dag lopen, wat heb je dan allemaal bij je?” Nou, dan moet je eens met Kelly op stap gaan. Maar goed, we hadden 4 paar handen dus alles ging in één keer mee naar de andere kamer. Toen met het openbaar vervoer naar de expo om ons startbewijs op te halen. Dat is natuurlijk altijd een belevenis, het openbaar vervoer in een vreemde stad, maar het ging eigenlijk prima. Bij de expo aangekomen moesten we ons bij de ingang al legitimeren om naar binnen te kunnen. Ron had dus pech en moest buiten wachten. Dat vonden wij wel een beetje vervelend, want wij wilden daar toch even rondstruinen. Maar Ron is heel inventief en ik denk dat hij eerder binnen was dan wij. Bij de volgende controle kregen we een bandje om en toen naar de bali’s voor het startbewijs. Dit ging allemaal prima, super geregeld. Toen de hallen in; wat waren die groot en wat was het daar druk! Eigenlijk te groot en te druk. Nadat we in hal 8 ons bestelde marathonshirt hadden opgehaald en nog wat pepmiddelen hadden gekocht, stonden we weer buiten. Het was inmiddels half 6 en we hadden honger. Na het goed bestuderen van de metrokaart hadden we in één keer de goede metro (in de goede richting) naar de Potsdamer Platz waar we heerlijk hebben gegeten. Om half 9 waren we weer in ons hotel en zijn we lekker op de kamer gaan relaxen.

IMG 20170927 WA0003IMG 20170927 WA0004IMG 20170927 WA0005IMG 20170927 WA0007

Zaterdag 23 september

Na een voortreffelijk ontbijt zijn we vanmorgen gaan uitproberen hoe lang het duurt voor we bij de start van de marathon zouden zijn. Omdat we een paar keer een metro voorbij hebben laten gaan en hier en daar wat gevraagd hebben, duurde het bijna anderhalf uur voor we echt bij ons startvak waren. Maar dat zou morgen (nu we alles wisten) ook in een half uur kunnen. Bij ons startvak kregen we wel een beetje een idee hoe druk het hier morgen zou zijn want ons vak was een paar honderd meter van de start en ook een paar honderd meter lang. Via alle startvakken zijn we naar de Siegesäule gelopen en daar zijn we op de Hop on Hop off-bus gestapt om in vogelvlucht Berlijn te zien. Helaas hadden wij de laatste bus die reed deze dag, omdat zijn route gedeeltelijk werd afgesloten, wat betekende dat we er nergens meer uit konden voor een foto of om iets te bekijken. Na 2 uur waren we bij het station en hebben toen de metro weer naar het hotel gepakt, waar we de rest van de middag lekker hebben gerelaxed. Om half 7 een hapje gegeten, slaappilletje en toen naar bed.

Zondag 24 september, Marathondag!

Vandaag de grote dag. Na een heerlijke nacht slapen ben ik om kwart over 7 opgestaan, half 8 een goed stevig ontbijt en om half 9 verlieten we het hotel naar de start. We waren alle drie vol van gezonde spanning. Hoe gaat het met die kuit straks? Hoe gaat het met die lastige buikspier? We hadden alle drie ook onze onzekerheden. Gisteravond was het gaan regenen maar nu was het droog. Het was wel heel vochtig maar gelukkig niet koud. De kaartjes voor de metro hadden we gisteren al gekocht dus we hoefden alleen te stempelen en in te stappen. Na inderdaad een klein half uur waren we bij het evenemententerrein. Hier hebben we onze warme kleding aan Ron gegeven en deze verruild voor een regenponcho. Het was inmiddels toch weer een beetje aan het regenen, jammer want alles zag er nu zo somber uit. Toen op naar de start, wat een mensen!! Bijna 44.000 mensen is echt veel. In het startvak was het een gezellig en kleurrijk tafereel. Vlak voor het startschot van ons (dat was om 10 uur, de toppers waren toen al 3 kwartier weg) hebben we met z’n allen gedaan of we Ijslandse supporters bij een voetbalwedstrijd waren. Dat was echt super gaaf, met duizenden mensen klappen en “huh” roepen, een soort “you never walk alone” maar dan anders. En toen was het 10 uur en klonk ons startschot. De meute zette zich gestaag in beweging. Op de mat zei ik tegen mezelf “rustig aan, geniet en go for it.” Na een paar honderd meter loop je langs de prachtige Siegesäule. De eerste 2 km heb ik mijn regenponcho nog even aangehouden omdat ik het een beetje koud had. Tussen de 3 en 4 km werd het parcours even wat smaller en moesten we even inhouden, maar verder is het een prachtig breed parcours. Het ging eigenlijk heerlijk tot ik bij 13 km voelde dat ik een blaar kreeg/had. Op zich had ik er niet veel last van en lette wel op dat ik  gewoon bleef lopen zodat ik niet straks last van mijn knie of wat dan ook zou krijgen. Bij 20 km zag ik een EHBO post en daar ben ik toch even gaan vragen of ze iets voor blaren hadden, want ik dacht “het is nog een heel eind”. Daar kreeg ik een stuk tape, dat heb ik er op geplakt en hup.... weer door. Omdat ik getraind heb via het sportrusten programma, zat de eerste 14 km die je loopt op een lage hartslag er al ruim op. Op 21 km was m’n hartslag nog mooi laag en ik liep echt heerlijk. Ik was toen inmiddels 2.20 uur onderweg, dat was natuurlijk te langzaam om mijn pr te verbeteren maar ik vond genieten hier belangrijker dan die tijd. Ik wilde niet weer die pijn hebben die ik de laatste keer in Rotterdam had. Voor ik het wist zat ik op 25, 30, 33 km en ik voelde me nog steeds happy. Bij 33,5 km gingen we de Kurfürstendamm op en langs die prachtige Gedächtniskirche. Ik kon er echt van genieten. Ook al die duizenden mensen aan de kant in het miezerige weer. Zo leuk. De verzorging onderweg was ook zo goed, om de 4 km ongeveer was er fruit en drinken. Toen ik me bij 36 km nog steeds goed voelde (ik werd natuurlijk wel een beetje moe onderhand), werd mijn uitdaging dat ik niet wilde wandelen. In Rotterdam had ik toch alle twee de keren echt wel stukjes gewandeld maar nu nog niet. En dat ging lukken totdat ik Unter den Linden op liep en de Brandenburger Tor in zicht kwam. Deze Tor is op 42 km maar 100 meter daarvoor kreeg ik opeens weer die vreselijke kramp aan de zijkant van mijn knie en dan is het net of ik door mijn been heen zak. Ik moest echt even stoppen. Ik heb me vast gehouden aan een hek en even met dat been staan schudden zodat het wegtrok. En toen de laatste 300 meter. Fantastisch!!! Na 4.45.11 uur was ik over de streep en dan moet ik altijd huilen. Hahaha. Achter me hoorde ik een mevrouw zeggen “O my Got, I have to cry”. Je snapt het al, dat hebben we toen lekker samen gedaan. Wat waren we trots!! Een dikke kus op m’n medaille, die ik netjes met felicitatie van een meneer omgehangen kreeg, en toen naar het punt waar we op elkaar zouden wachten. Bij de Q, want volgens ons zou het daar het minst druk zijn, want wiens achternaam begint en nu met een Q? Onderweg naar de Q kreeg je nog een halve liter bier en een tas met allerlei etenswaren. Bij de Q stond Ron op ons te wachten. Na ongeveer 20 minuten waren we weer herenigd en vielen we elkaar in de armen. Bij José was het gelukkig ook goed gegaan. Bijna geen last gehad van haar kuit en een pr gelopen, 4.58.32. Ook Kelly was weer heel over de finish al was ze zelf niet helemaal tevreden over haar tijd, 5.04.42. Wij hebben haar gelukkig kunnen opbeuren dat ze het toch maar weer mooi geflikt heeft. Supertrots waren we op elkaar. En dan is het voorbij en ga je met de metro weer naar het hotel. Daar hebben we voordat we aan de wijn en bier gingen eerst nog even een sauna gepakt. Dat was wel even lekker. En toen eten en drinken. Een vriendelijke Duitser vond het zo knap van ons dat we ook van hem nog iets te drinken kregen. Om half 11 gingen we moe, trots, tevreden, voldaan en misschien wel een beetje zat naar bed.

Maandag 25 september

Eigenlijk helemaal niet zo lekker geslapen. Ik heb die marathon nog wel 4 keer gelopen vannacht. Maar goed, vanavond weer lekker in ons eigen bedje. Eerst nog genieten van een heerlijk ontbijtbuffet en dan voor een paar uur de auto in. De spierpijn viel eigenlijk best wel mee. Er liepen mensen rotter dan wij. (maar misschien hadden die wel iets sneller gelopen). Een paar uur in de auto werd  heel veel uren. Volgens ons was de weg van Berlijn tot de Nederlandse grens Baustelle en in Nederland waren er alleen maar files. Na 8 uur rijden waren we dan eindelijk weer thuis, iets stijver dan dat we vanmorgen weg gingen. We hebben allemaal genoten van dit geweldige evenement en ik zeg “op naar de volgende marathon”.

O ja, bijna vergeten: Pieter, bedankt voor die geniale tip. Ik heb totaal geen last gehad van mijn teen!!

Yvon

zaterdag, 23 september 2017 14:39

In de wolken van de Jungfrau

Dit voorjaar kreeg ik een aanbieding om voor niet al teveel geld een startbewijs voor de Jungfrau marathon in Zwitserland over te nemen.

Mijn eerste reactie was nee. Ik had de verhalen van de Thoffers die in 2016 hadden meegedaan nog vers in het geheugen.

In 2e instantie leek het me toch wel een mooie uitdaging. Ook had ik nog ruim 4 maanden om me voor te bereiden. Ik besloot ervoor te gaan.

Met zo’n lange voorbereiding kan je alles wat rustiger opbouwen. Eens in de 3 à 4 weken liep ik een lange afstand, tot 34 km aan toe, en tussendoor veel rustige trainingen van een kilometer of acht. Ook drie keer heuvelop getraind, maar als je dan in Zwitserland komt is zo’n heuvelop training in de omgeving van Maasland eigenlijk alleen maar lachwekkend. Maar je moet wat, nietwaar.

Pas de laatste weken nog wat aan snelheidsintervallen gedaan. Dat was ook laat zat, maar bij de laatste 2 marathons raakte ik in de aanloop daar naar toe geblesseerd, en dat is echt niet fijn. Vandaar ook die rustige voorbereiding, met maar 2 trainingen per week.

Op donderdag vertrokken m’n vrouw Socorro en ik naar Zwitserland. Vrijdag nog wat aan sightseeing gedaan, en ’s middags naar de Expo in Interlaken. Alles was, op z’n Zwitsers, perfect geregeld. Er werden zelfs nog startnummers aangeboden, waarschijnlijk door mensen die geblesseerd waren geraakt.

Dat de Jungfrau wereldwijd bekend is bleek wel uit het feit dat er maar liefst 62 verschillende nationaliteiten waren vertegenwoordigd (ik zal nog eens navragen hoeveel dat er bij de MiddenDelfland halve marathon zijn…).

Zaterdag was de grote dag. Ik mocht uitslapen, want ik stond in het 6e en laatste startvak. Wel begon het vrijwel meteen na de start te regenen. Lichtjes weliswaar, en het was niet koud, dus het was eigenlijk niet erg.

Ik had al flink zitten puzzelen hoe te lopen. Als je, zoals ik, niet zo’n geweldige loper bent, moet je er ook nog op letten dat je binnen de tijd finisht.

De pacer van 6 uur 30 liep op de vlakke stukken 6 minuten per kilometer. Ik ging proberen op 5 minuut 40 per km te lopen, en als ik dan geen kramp zou krijgen moest het lukken.

Interlaken ligt op een hoogte van 568 m boven de zeespiegel, het hoogste punt van de marathon was 2300 m, en de finish was op 2100 m hoogte. Ervaring hierin heb ik ook niet, dus voor mij was het natuurlijk best spannend hoe dit allemaal zou gaan.

8214550 orig

De eerste 25 km kon bijna helemaal hardlopend gedaan worden, met af en toe een stukje wandelend. De omgeving was werkelijk waar schitterend. De koeien in de wei (ja inderdaad, met bel!), de snelstromende bergriviertjes, af en toe een bergtreintje die voorbij kwam en niet te vergeten de heerlijk frisse berglucht, gaven je het gevoel in een film te zijn beland. Ook het lopen ging nog helemaal volgens plan.

Na ongeveer 25 km draaide de zaak om: het was vooral wandelen, en maar af en toe een stukje hardlopen. Zelfs wandelend viel het niet mee. De paden waren soms zo steil dat m’n kuitspieren als gitaarsnaren zo strak stonden. Als dat maar goed gaat. Dankbaar maakte ik gebruik van de leuning langs het pad, als die er stond. Ik weet niet of het reglementair was geoorloofd, maar het ontlastte m’n benen behoorlijk.

Ik dacht dat ik wel aardig tegen een berg op kon wandelen, maar regelmatig werd ik ingehaald, vooral door Zwitsers. Waren op dit punt toch beter getraind dan ik.

Op het 30 km punt stond Socorro om m’n drankvoorraad aan te vullen. Die drank is een speciaal verhaal. Ik gebruik aanmaaklimonade (voor de broodnodige suikers/energie) met Himalayazout (dit is niet alleen keukenzout, maar bevat 84 mineralen zoals kalium, magnesium calcium etc.). Allemaal om de spieren te voeden.

Sommigen zullen dit wel afdoen als bijgeloof, maar bij mij werkt het goed. En als je net als ik van je eerste 6 marathons er 5 met kramp hebt gelopen dan ga je echt wel iets uitproberen.

Ook vroeg Socorro of ik m’n windjack nog wilde hebben. Af en toe liepen we nl. al in de wolken, en de regen bleef gestaag vallen. Maar ik had het helemaal niet koud, het liep zelfs heerlijk zo in m’n hempje.

Het 38 km punt haalde ik voor de tijdlimiet, de pacer van 6 uur 30 had me ook nog niet ingehaald. Het was best zwaar, maar ik vond het allemaal nog wel te doen. Hadden de Thoffers van vorig jaar de zwaarte een beetje aangedikt, of had ik misschien een (zeldzame) goeie dag?

Na de 38 km kwamen we op een soort geitenpad. Nog veel steiler als de vorige stukken. De stenen die er volop lagen gebruikte je als traptreden om met elke stap weer een stukje omhoog en vooruit te gaan. En bij elke stap moest ik steeds al m’n 80 kilo’s omhoog duwen. M’n heupen begonnen flink te protesteren. Net als m’n linkerknie trouwens, die bij een onverwacht scherpe daling in het parcours een tik had gekregen.

Ja, de Jungfrau begint pas echt bij de 38 km. De Thoffers van 2016 hadden niks overdreven.

Inmiddels was de lichte regen overgegaan in stevige regen. Op deze hoogte stonden er ook geen bomen meer voor beschutting, dus de wind kreeg vrij spel, en, omdat we steeds hoger kwamen zakte de temperatuur naar 7 graden. En omdat iedereen het zwaar had op het geitenpad, ging dat erg langzaam en moesten we vaak stilstaan om op elkaar wachten. Kortom: ik kreeg het koud.

Om me heen zag ik sommige lopers in hardloopbroek, windjack en zelfs met handschoenen lopen. En dan ik in m’n hempje. Aiaiai, foutje! Hier had ik niet op gerekend!

Traag gingen wij voort. Opeens werd ik uit m’n diepzinnige leegte van nergens meer aan denken opgeschrikt: het hardloophorloge piepte dat er weer een kilometer voorbij was. Obligaat keek ik naar de tijd: 22 minuten en 3 seconden.

Hè, zag ik dat nou goed, 22 minuten en 3 seconden over één kilometer? Ja natuurlijk zag ik het goed. Gekker moest het toch niet worden. Het was maar goed dat we al tegen de 40 km aan zaten, anders had ik misschien meteen rechtsomkeert gemaakt.

De laatste 1,5 km ging het weer omlaag. Op sommige stukken ging dat hardlopend, maar op de steile stukken durfde ik dat niet meer. De nattigheid, de kou, de vermoeidheid, ik was gewoon bang om te vallen. En dat moest ik met de finish in zicht zeker niet hebben.

Zonder last van kramp te hebben gehad, finishte ik in een tijd van 6 uur 25 min. Daar stond een klappertandende Socorro op mij te wachten. Ze was met het treintje naar boven gegaan, met mijn warme kleren.

De laatste kilometers hadden we in de wolken gelopen. De prachtige besneeuwde toppen van de Jungfrau gingen die dag aan ons voorbij. Het was misschien jammer, maar ik kon er niet mee zitten. Ik was gefinished!

Dit was de Jungfrau, een pracht avontuur!  

Ad van Marrewijk

woensdag, 20 september 2017 09:50

Samenwerking tussen Jip Regtop en Thof

JRFMC en Thof Running vernieuwen samenwerking

De samenwerking die sinds 2013 is aangegaan met JRFMC ‘Jip Regtop Fysiotherapie en Medisch Centrum’ is nieuw leven ingeblazen. Naast de voordelen die al stonden vanuit de samenwerking, zoals het inloopspreekuur voor vrijblijvend medische adviezen en een afspraakmogelijkheid binnen 24 uur, is afgelopen donderdag ook gestart met training aan de trainers met betrekking tot core-stabiliteit. Een goede core stabiliteit is een belangrijke fundering voor het voorkomen en uitblijven van vervelende hardloop- of andere sportblessures. Het was een leerzame en leuke training. De trainers zullen de opgedane kennis gaan toepassen tijdens de looptrainingen van Thof.

Daarnaast zijn er in april bij de startersgroep van Thof wat kleine tests afgenomen om vergrote risico’s op blessures op te sporen en hiervoor wat extra oefeningen mee te krijgen zodat de kans op gedwongen onderbrekingen door vervelende blessures zo klein mogelijk wordt gehouden.

 logo jip regtopDSC 8939DSC 8940DSC 8937

Wat biedt de samenwerking aan de leden van Thof:

  • Gratis en vrijblijvend inloopspreekuur (elke dinsdag van 20.00-20.30)
  • 24-uurs afspraak
  • Scholing aan trainers op het gebied van gezondheid en bewegen

Voor meer informatie mbt de samenwerking of fysiotherapie bij JRFMC kun je contact opnemen met Jip Regtop of Bram Huizen via 010-7614462 of mailen naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

zaterdag, 16 september 2017 17:37

Runningpoint komt naar ons toe deze week!

Beste Thoffers,

Aankomende dinsdag 19 en donderdag 21 september is Michel hoogst persoonlijk aanwezig. Hij geeft ons de gelegenheid om goede verlichting voor tijdens het hardlopen aan te schaffen.

Speciaal voor deze week (en alleen dan) gelden kortingen op alle verlichtingsproducten.

        lichtlichtje                                                  

De arm of enkelbanden zijn verkrijgbaar voor € 10,-         

De roze zelfs voor € 8,-         

De reflectie ”bretels” met verlichting kosten € 20,-           

De gewone reflectie hesjes zonder verlichting zijn € 10,-  

Neem contant geld mee naar de training, reken af bij Michel en je kan het direct gebruiken.

Verkoop vanaf 19.15 tot 19.30 uur.

En ook na de training van 20.45 tot 21.15 uur.       

LET OP: voor degene die de pasavonden van kleding afgelopen week gemist heeft:

Ook aankomende week kan op de tijden dat Michel er is Thof-kleding gepast en besteld worden!

dinsdag, 30 mei 2017 07:35

Prestatieloop Sport & Spel 2017

Prestatieloop Sport & Spel 2017

Op donderdagavond 8 juni 2017 wordt de Prestatieloop tijdens Sport & Spel 2017 georganiseerd.

Het programma is als volgt:

- 19.00 uur start 1 km voor kinderen t/m 9 jaar

- 19.10 uur start 2 km voor kinderen 10 t/m 14 jaar

- 19.30 uur start van de 6 en 10 km

 

 

Inschrijvingen

Vanaf 18.15 uur start de inschrijvingen op het terrein van Sport & Spel

  • Kinderen hoeven geen inschrijfgeld te betalen wanneer ze over een Jeugdactiviteitenkaart beschikken.
  • Volwassenen kunnen zich á € 3,00 laten in schrijven.

Routes

1 km

De kinderen lopen vanaf het terrein van Sport en Spel rechtsaf, aan het eind Molenslootpad op, rechtsaf de Baanderheer op en meteen weer rechts het laantje in dat achter veld 1 langs loopt.

Het laatste stuk is weer tussen veld 1 en veld 2/3 van MVV.

2 km

De kinderen lopen vanaf het terrein van Sport en Spel rechtsaf, aan het eind Molensloorpad op, rechtdoor bij Baanderheer en na 50 m het Maaslandse bos in.

Langs de volkstuintjes en de paardenbak rechtsaf richting ODO. Aan het einde linksaf het laantje in dat achter veld 1 langs loopt.

Het laatste stuk is weer tussen veld 1 en veld 2/3 van MVV.

6 km

http://afstandmeten.nl/index.php?id=1761332

10 km

http://afstandmeten.nl/index.php?id=1761329

 

vrijdag, 28 april 2017 07:15

Foto's en uitslagen Groene Oaseloop 2017

groene oaseloop

Naast de vele mooie foto's die Bart Makkinga en Sjaak van Houten hebben gemaakt (o.a. te vinden op de Facebookpagina van Thof Running),

heeft Carry Wilmink een mooi fotoverslag gemaakt van de Groene Oaseloop editie 2017.

Klink voor de foto's op deze link.

De uitslagen zijn te vinden onder Uitslag Goene OaseLoop 2017.

 

Namens de Groene Oaseloop Commissie,

Fotograven en andere vrijwilligers heel veel dank voor jullie hulp!

 

Volgende trainingen


Bekijk het schema