woensdag, 08 oktober 2014 11:53

Nieuwe Thof hardloopjassen

De herfst is begonnen! Dat betekent hardlopen in lagere temperaturen, soms in de regen en vaak in de wind. Een hardloopjas is dan een onmisbaar kledingstuk. Onderstaande jassen van het merk Rogelli worden de nieuwe Thof-jassen, uiteraard voorzien van het Thof-logo. Het zijn prachtige jassen, met een heerlijke pasvorm en een gunstige prijs.

De kosten voor de jas is € 42,50.

Let op: Alléén aanstaande donderdag 9 oktober en dinsdag 14 oktober kun jij in de sporthal vooraf aan de training deze jasjes passen en bestellen. Wil je een jasje? Zorg dan dat je op een van deze pasavonden aanwezig bent. Van 19.05 uur tot 19.25 uur is er gelegenheid tot passen.

Hoe gaat het bestellen in zijn werk? Je schrijft je naam en emailadres op een lijst, je kruist aan welke maat je wilt hebben. Zodra jouw jasje bedrukt voor je klaar ligt, krijg je hierover een mail. Je jasje kun je afhalen en betalen bij Runningpoint Michel de Maat in Vlaardingen.

Er zijn ook een bijpassende lange tight en longsleeve loopshirt verkrijgbaar. Deze kun je in de winkel bij Michel de Maat passen en aanschaffen.

Elvi, Loopjack Dames

• speciajasal ontworpen voor dames
• zeer zacht aanvoelende stof 
• extra ventilatie aan achterzijde
• binnenritsflap aan de voorkant voor minder tocht en irritatie aan de nek 
• ritsbeschermer aan bovenzijde 
• reflecterende accenten voor extra zichtbaarheid
• zachte en warme kraagvoering van fleece materiaal

In de maten: XS/S/M/L/XL

 

Drummond, Loopjack Heren

• zeerjas1 zacht aanvoelende stof
• extra ventilatie aan achterzijde
• binnenritsflap aan de voorkant voor minder tocht en irritatie aan de nek
• ritsbeschermer aan bovenzijde
• reflecterende accenten voor extra zichtbaarheid
• zachte en warme kraagvoering van fleece materiaal

In de maten: S /M/L/XL/2XL

 

Wil je meer informatie of heb je nog vragen? Dit kan via Nancy de Kok: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

ALLESKUNNERS

Daar lig ik dan, ingevet met een veel te strak rubberen pak in het ijskoude Schiedamse water. Voor me liggen allemaal rode badmutsen. Strakke afgetrainde mannen en vrouwen, klaar voor het verlossende startschot. Ze hebben er erg veel zin in, zo lijkt het. Zelf ben ik zenuwachtig en denk, wat ben je toch een eikel. Altijd maar weer die grote bek en dat opschepperige gedrag. Kan je nou nooit eens gewoon een stukje hardlopen zonder aan een marathon te denken, of gewoon een stukje zwemmen zonder aan een openwaterwedstrijd mee te willen doen. 3 kilometer borstcraw man, denk na!!

Tijdens mijn hieropvolgende gespartel in het Schiedamse water bedacht ik me dat mijn hardloopclub, Thof, toch wel een magische club is, een club waar je begint met hardlopen...

Om niet te veel na te denken over dat kolère stuk wat voor me ligt, tik ik denkbeeldig mijn facebook account aan. Hé wat leuk, Ineke, Theo en twee Nelletjes hebben een Bosbaan triatlon gedaan. Wat een mooie plaatjes en dito prestaties. Daaronder ook een mooi bericht, Maaslandloop deelt een cheque uit aan de stichting Kinderen van de Voedselbank. Even denk ik, tjonge Bart had mij dat geld gegeven dan had ik een boot gekocht en had ik vandaag gewoon meegevaren. Is het nog ver? Kom in je ritme Thuurtje denk aan de lessen van Trainert Sandor. Die gek die op zaterdagochtend tegen zijn vrouw zegt ik ga een stukkie zwemmen en 9 kilometer later door 4 duikboten, twee helicopters en een duikteam uit de Bonert wordt gevist.

Ik heb het ritme weer en met mijn kop in het water duikt mijn Facebook pagina weer op. Nu weer met Tamara, Jacqueline, Patricia en Carola die op een podium staan omdat ze een fiets-ramkoers van 20 km hebben gewonnen (2e). Tuurlijk vind ik het logisch dat ze daar staan, die meiden lopen keihard dus zullen ze ook wel snoeihard kunnen fietsen. Tja!

Wat raar! Ik lijk te verzuipen, het is pikke donker om me heen. Is dit het einde, verzuip ik nota bene in Schiedam? In de verte zie ik licht, daar moet ik heen. Ik spartel door en kom onder de platte Schiedamse brug vandaan. Wat een opluchting! Nog even volhouden, zo slecht gaat het niet, denk aan de finish, denk aan het Thof trainingsweekend van vorige week. Ik zie Wout in een zak springen, Burt met bloed aan zn voeten door knellende klompen, ik zie een radeloze Italiaan urenlang roeren in een emmer mosterdsoep en ik zie twee gierende quizmasters lachen om zingende Fransie.

Nee hè, weer een bocht en nog geen finish. Ik wil aan land, ik wil weer hardlopen Dat gaat me veel beter af, zeker voor mijn blessureleed. Ik ben toch op een hardloopclub gegaan. Hoe heb ik me ooit gek kunnen laten maken om te gaan zwemmen. Ja iedereen doet het, naast hardlopen gaan Thoffers fietsen, zwemmen, mountainbiken, survivallen en allemaal zijn ze goed en gaan ze keihard. Nog één keer steek ik mijn hoofd in het ijskoude water en mijn Facebook timeline daagt weer op. Nu vol berichten, bekers, medailles, geldprijzen, sponsorcontracten van al mijn hardloopmaatjes. Fuck ik moet doorzwemmen, ik moet ook een medaille. Zonder medaille thuiskomen kan echt niet, ik vrees het telefoontje van de voorzitter al waar ik mee bezig ben.Schiedama

Yesss de derde en laatste molen is in zicht, daarachter ligt de finish. Wat onwijs zeg ik ga het halen. Straks lekker opscheppen over deze tocht en luisteren wie er volgende maand een marathon, triatlon of tour de France gaat doen. Straks als ik thuis kom zet ik mijn trotse medaille op facebook.

Arthur Davidse

woensdag, 20 augustus 2014 08:42

Effe een Thoffie maken

Thoffie contest

Het is helemaal in: selfies. Sinds selfie in het 2013 Woord van het Jaar werd, rijzen de selfies en selfie-acties de pan uit. Nog even voor diegene bij wie nu de wenkbrauwen gaan fronzen: Een selfie is een zelfportret, gemaakt met een digitale camera of een mobiele telefoon. Toegegeven, het is soms behoorlijk zelfingenomen en bovendien irritant voor je vrienden. Sommige mensen volgen wanhopig deze trend, maar onderweg gaat er nog wel eens iets mis.... Maar het blijft ook wel een soort van leuk!

Een selfie met uitgezakte borsten, een bodybuilder-selfie of een ik 'besprenkel mezelf met motorolie-selfie'. Zoveel mensen, zoveel selfies en er zijn vele soorten selfies, zoals: Drelfie (selfie als je dronken bent), okselfie (selfie van je gladgeschoren oksels), sellofie (selfie als je plakband over je hoofd hebt geplakt) en telfie (selfie op het toilet). Je kan het zo gek niet verzinnen: er is overal wel een selfie voor (kijk maar eens op Selfictionary voor een overzicht).

Maar nu komt een uniek moment want bij Thof wordt een eigen selfie geïntroduceerd. Een Thoffie.

Een Thoffie is een selfie in je hardloopkleding/Thof shirt voor een interessante, ongebruikelijke en/of gedurfde plek. Voor deze fotowedstrijd zijn we op zoek naar de meest gave, gekke, opvallende Thoffie gemaakt met jouw smartphone!

{faceswipe album_id=1/}

Voorwaarden Thoffie inzendingen.

Foto's kunnen worden ingezonden naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. onder vermelding van je naam en waar de Thoffie is genomen. 

Vermeld ‘Thoffie’ in de onderwerp regel. De ingestuurde foto's moeten met een smartphone zijn gemaakt en kunnen t/m 30 augustus worden ingestuurd. Maximaal 2 selfies per deelnemer. Je mag er alleen of met vrienden op staan.

Een deskundige jury beoordeeld de Thoffies op originaliteit en durf. De winnaar krijgt een aantrekkelijke prijs!

woensdag, 18 juni 2014 14:43

Thofweekend.. update!

Thofweekend.. update!

Heb jij je nog niet ingeschreven voor het Thofweekend? Wil je eerst weten aan welke loopwedstrijd we gaan deelnemen……?

Heb je je wel al opgegeven? Lees onderstaande info dan ook goed door en schrijf je in voor de bergrace.

 

 

 

Als grensverleggen een uitdaging is…..21 september 2014, Goudsberg in Lunteren

BergtrailTijdens het Thofweekend doe je op zondag mee aan de Obstacle Run van het ‘BERGRACE TRAILRUNNING EVENT’.

Het parcours gaat rond en door de zandafgraving en de bossen rond het middelpunt van Nederland. Smalle paadjes met los zand, boomwortels, erosie geulen en diverse flinke hellingen en afdalingen. Het mooiste terrein van Nederland!

Het bergrace Runningevent bestaat uit 3 onderdelen; de Trailrun, de Obstacle Run en de Survival Run. Wij gaan deelnemen aan de Obstacle run om 12.30 uur.

  • Start Obstacle Run over 7,5 en 12,5 km. Over hetzelfde parcours als de Trail Run maar dan met ± 11 of ± 16 hindernissen die in principe door iedereen genomen kunnen worden.
  • Obstacle run kost € 21,95 inclusief de aanbieding van een paar Progress Running socks  t.w.v. € 11,95. Wil je geen running socks? Dan wordt er €5 in mindering gebracht op bovenstaand bedrag.
  • Excl. gebruikskosten groene chip € 1,75 of € 4,00 voor de koop van de groene ChampionChip, voor de tijdregistratie. Gebruik gele ChampionChip is GRATIS
  • Incl. een flesje/blikje sportdrank bij de finish.
  • Als je voor 1 juli inschrijft ontvang je een gratis medaille.

Je mag zelf kiezen welke afstand je wilt doen.Bergtraile

 Wat is een Obstacle Run?

Dit is een ‘wedstrijdje’ waarin je je persoonlijke grenzen kunt opzoeken of verleggen. Op het trailrunparcours, rond de zandafgraving, worden hindernissen ingebouwd en die met linten worden aangegeven. Het parcours gaat over een deel van de Trail Run maar door de extra opgebouwde en aangelegde uitdagingen is het toch van een ander niveau. In het parcours zijn obstakels/hindernissen o.a. een balken- en neerklim en tijgerpassage op diverse locaties ingebouwd die met een beetje handigheid en doorzettingsvermogen door iedereen genomen kunnen worden. Na afloop ben je een sportieve ervaring rijker.

Afstand 7,5 of 12,5 km.

Voor beelden van de vorige editie van de Obstacle run:

http://youtu.be/pnDfV-YlGG4

Publiek

Deelname is vrijblijvend en is dit alles je toch iets te heftig? Dan kun je de andere Thoffers aanmoedigen.Bergtraileffffff

Het parcours op de Goudsberg is redelijk compact en daardoor aantrekkelijk voor de toeschouwer. Op diverse plaatsen, nabij de start- en finishlocatie, komen de lopers meerdere keren voorbij om ze aan te moedigen. Bovendien zijn bij de Obstacle run een groot aantal hindernissen van dichtbij te bewonderen en te spotten hoe deze door de deelnemers worden genomen.

Inschrijven

De inschrijving voor dit evenement dien je zelf te doen via de site: www.bergracetrailrunningevent.nl

Op deze website is alle informatie te vinden en kun je ook foto’s bekijken van de vorige editie.

Heb je je nog niet opgegeven voor het Thofweekend? Doe dat dan alsnog. Wij garanderen je een super Thof weekend!!

Daar kwamen de eerste lopers onder muzikale begeleiding het dorp binnen gelopen en gedurende de tijd werd het alsmaar meer.

Het zouden er 1000 a 1100 worden, allemaal hadden ze het zelfde doel voor ogen de finish halen.

Op zich geen verkeerde instelling het weer werkte mee, hoewel het was met ruim 18 graden behoorlijk warm zeker voor een marathon, maar goed je hebt er voor getraind dus waar kon het fout gaan.

Maar dit schrijven gaat niet over de enthousiastelingen die aan de start stonden voor de hele en halve marathon maar over al die mensen die het verkeer regelde zodat de lopers veilig over het parcours konden lopen.

Voor een dergelijke organisatie ging weken van voorbereiding aan vooraf en op het cruciale moment viel de puzzel precies, een ieder wist exact wat er gedaan moest worden en wat er van hem of van haar werd verlangd. De probleempjes die er waren werden goed opgevangen en opgelost. Alle regelaars waren goed voorbereid, het hele gebeuren verliep dan ook grandioos. Er waren helaas twee incidenten te betreuren waarvan er één is door gespeeld naar de organisatie.

Wat ook zeker op rolletjes liep was de verkoeling op het 10 km punt. Het was daar bijzonder gezellig de muziek en de nodige drank was daar volop aanwezig. Dit team heeft zich voortreffelijk gemanifesteerd want ga er maar aan staan om zo’n 1000 man van water en of energiedrank te voorzien terwijl er ook nog een sponsenpost was ingericht kortom een huzaren stukje. Na passage laatste loper is met extra hulp van enige verkeersregelaars de post schoongemaakt en rond 13.15 uur was de post weer schoon en beschikbaar voor de recreatieve wandelaar c.q. fietser. Een prestatie die z’n weerga bijna niet kent.

Afsluitend kan ik dan maar één woord bedenken voor allemaal: chapeau.

 

groeten Mari Borsboom

Had ik al 2 maanden in m’n hoofd om de Westland Marathon te gaan lopen, kwam ik er opeens achter dat Eduardo, onze middelste zoon, op die dag z’n vormsel doet in de kerk. Ja, en dan moet Pa natuurlijk pa-raat zijn.

Dat was even balen, maar na enig googlen kwam ik bij de Leiden Marathon terecht, één week eerder dan Westland. Het sprak me wel aan, een flink aantal deelnemers, een stukje door de stad en verder veel kilometers buitenaf, door dorpjes en tussen de weilanden. Bovendien is sinds enkele jaren de marathon één grote ronde en niet meer meer 2 rondes van 21 km (dat vind ik namelijk niks), en het zag er allemaal wel professioneel uit. Ik besloot voor Leiden te gaan. Aangezien ik tot eind februari met een blessure kampte had ik een goeie 2 maanden om me voor te bereiden. Weliswaar aan de korte kant, maar het zou net moeten gaan.

Niet lang daarna hoorde ik in de Thof-wandelgangen dat Petra Sluijter zich zelfs al had ingeschreven voor Leiden. Haar beide zoons studeren en wonen daar, en zelf komt ze er daardoor natuurlijk ook regelmatig, en het leek Petra wel mooi om juist in Leiden de marathon te lopen.

Aangezien Petra en ik ongeveer eenzelfde tempo hebben, hadden we elkaar snel gevonden, we gingen de lange duurlopen samen doen. 33 km was de langste, en tot mijn opluchting had ik geen enkele last van kramp. Zou iets gezonder eten en meer slapen dan toch echt helpen? Ik begon al een beetje geloof te krijgen in de cashew-noten, amandelen, chocola en bananen, die ik in flinke mate innam. Omdat in deze producten wat meer magnesium zit, zou dat goed werken tegen kramp.

Zondagochtend 18 mei, op de Oostgaag wacht ik op de “taxi” van Peter en Petra. Wat een prachtig weer vandaag. Voor de toeschouwers dan wel te verstaan.

Voor we het wisten waren we al in het mooie, historische centrum van Leiden. Petra had zich ingeschreven via het Ronald McDonald huis, een stichting die zij een warm hart toedraagt. Ook voor mij had ze zelfs toestemming gevraagd en gekregen voor een verkleedplek. Ruim op tijd waren we in “het Koetshuis” bij de “Burcht”, op een paar honderd meter van de start.  

De eerste 2 km liepen we samen op. Ondanks het vroege tijdstip was het al warm. Daarna kwam de ballon voor 4 uur 15 minuten voorbij, en daar ging ik met mee. We wensten elkaar succes, en Petra voorspelde dat ze me bij de 40 km wel weer zou inhalen.

Al gauw gingen we Leiden uit, over wat kleinere wegen en fietspaden, door kleine dorpjes, tussen de weilanden en natuurlijk langs veel water. Groot was de verrassing toen ik bij ongeveer het 5 km punt al door een groep enthousiaste Maaslandse Thof-supporters hartstochtelijk werd aangemoedigd. Angeli, Salvatore, Frans en Fred waren al vroeg afgereisd naar Het Groene Hart rondom Leiden. Ook Hans Vermeer gaf ons verschillende keren mentale ondersteuning, zelfs helemaal compleet met Thof-vlag.

Soms had je geluk, dan had je wat schaduw, of wat wind. Dat gaf dan nog enige verkoeling. Maar op teveel plekken was het gewoon windstil. Ik begon een bang voorgevoel te krijgen dat dit vroeg of laat z’n tol zou gaan eisen. Ik probeerde zoveel mogelijk te drinken. Dan moest ik daarna wel weer een tandje bijzetten om de groep van 4.15 uur in te halen, maar dat moest dan maar.

De omgeving was prachtig. Voorjaar in het Groene Hart, schitterend. Het lopen ging nog steeds redelijk goed, en dan heb je alle tijd om daarvan te genieten. De dames met de ballonnen waarschuwden steeds als er een stoepje of zoiets aankwam, want die liggen daar natuurlijk ook genoeg.

Bij een kilometer of 20 begon de eerste kramp al te komen. Had ik door de blessures toch te weinig wedstrijdjes gelopen afgelopen winter, had ik het de laatste weken te druk gehad op het bedrijf, of was het puur de warmte? Op dat moment deed dat er eigenlijk niet toe. Hoewel ik op dat moment nog wel aardig kon lopen besloot ik de groep maar los te laten. Ik liep m’n eigen tempo, en elke waterpost had aan mij een goede klant. Ook tussendoor stonden nog vaak particulieren met wat water.

Als je dan alleen loopt, hoor je de hele tijd: hup Ad, hou vol Ad, etc. etc. De eerste keer keek ik nog om, was dit soms een bekende van mij? Toen realiseerde ik me dat m’n naam breeduit op m’n startnummer stond, dus dat zou zo nog wel een poosje doorgaan. Als je dan al een beetje kramp-achtig aan het lopen bent, hoef je daar nog weer niet zo trots op te zijn.

Overal stond een enthousiast publiek. In Oud-Ade hadden ze zelfs in Grieks-Romeinse sferen een decor gebouwd, inclusief triomfboog, en liep de plaatselijke dorpsheld als Romein verkleed een stukje met me op, wat het plaatselijke publiek nog luidruchtiger maakte. Voor heel even vergat je alles.

Bij ongeveer 30 km stonden Angeli, Salvatore, Frans en Fred mij voor de 4e keer toe te juichen. Dat was een mooie reden om even een praatje te maken. Een snelle tijd zat er toch niet meer in. Petra bleek niet zover achter mij te lopen. Dat verbaasde me niet, regelmatig moest ik een stukje wandelen, net als vele andere lopers trouwens. Met de kramp kon ik redelijk overweg, maar m’n bovenbenen begonnen steeds pijnlijker te worden. Was het nou Leiden Marathon of Lijden Marathon?

Bij ongeveer 33 km moest ik een plasje plegen, en nam de gelegenheid waar om even achterom te kijken. En waarachtig, 200 meter achter mij liep Petra, met haar Peet als begeleider op de fiets ernaast. Ik zwaaide enthousiast, maar Petra reageerde niet bepaald hetzelfde.

Enkele minuten later waren we weer verenigd, en bleek dat ook Petra het heel zwaar had. Na afloop vertelde ze me dat ze heel blij was dat we de laatste kilometers samen konden lopen, en zeker in Leiden toen Peet met z’n fiets van het parcours af moest.

Ook Petra had regelmatig moeten wandelen. Ze stelde voor om bij de 40 km ook nog een stukje te wandelen. Maar voordat we daar waren, ergens in de 39 km kreeg ik het alweer moeilijk en vroeg ik: Petra, ik wil eigenlijk nu alvast een stukje wand… Voor ik m’n zin had afgemaakt, wandelde Petra al. Ook zij zat er flink doorheen.

Ergens bij de 40 km sprong Paul de Koning ineens uit het publiek het parcours op, en liep op de van hem bekende enthousiasmerende wijze een kilometertje met ons op. Ik geloof niet dat we er sneller door gingen lopen, maar we bléven nu tenminste wel lopen. Dat was al heel wat.

De laatste anderhalve kilometer voor de finish stonden misschien wel tienduizend mensen langs de kant ons aan te moedigen. Prachtig! Natuurlijk was ook de groep van Angeli daar weer, en tot onze verrassing stond ook Thoffer Ineke Halve de longen uit haar lijf te schreeuwen. Ook m’n vrouw Socorro en onze 2 jongste zoons Eduardo en Danilo stonden tussen het publiek, net als Marco en Robert, de zoons van Petra, Marco’s vriendin en zelfs de moeder van Petra. Geweldig! Al die bekende Thof- en familie-supporters trekken je er door!

Eindelijk gefinisht, op 4 uur 51 minuten. Voor ons beiden de slechtste tijd ooit. Het biertje van de organisatie lieten we ons echter goed smaken.

Op het terras met de beide families, in een heerlijk zonnetje, namen we alles nog eens door. Natuurlijk was het veel te warm geweest om te lopen. Maar voor de rest hadden we een prachtige marathon, in een hele mooie landelijke omgeving, een heerlijk publiek, een prima organisatie en natuurlijk het mooie Leiden als decor van de eerste en laatste kilometers.

Ondanks alles hadden we een fantastische dag gehad. Hopelijk kunnen de deelnemers aan de hele en halve marathon in het Westland over een paar dagen hetzelfde zeggen. Veel succes allemaal, en hopelijk iets lagere temperaturen!

18-05-2014 Marathon Leiden 34

Ad van Marrewijk

dinsdag, 06 mei 2014 17:33

Lopen met hooikoorts

Nu het voorjaar en de zomer haar intrede heeft gedaan, duikt er voor een flinke groep hardlopers een nieuw probleem op. Hooikoorts! Zo’n 20% van alle Nederlanders hebben last van hooikoorts. Want in het zonnetje lopen is dan fijn, maar juist bij goed weer zwerven de pollen in groten getale door de lucht.

Voor hooikoortspatiënten is dit een vervelende periode. Sporten is gezond, maar met hooikoorts kan het knap lastig zijn. Benauwdheid, een drukkend gevoel en een loopneus bemoeilijken het sporten. Hoe ren je door zonder met rode ogen en verstopte neus thuis te komen? Lees dat in de bijlage (onderaan de pagina) en klik op de afbeelding hiernaast voor de pollenkalender.

Dit is vierde Sport Safety Update. De overige staan onder het tabblad “Leesvoer - Sport Safety Update”! Wil je zelf een onderwerp aandragen, laat het ons via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. weten!

donderdag, 24 april 2014 08:52

Rondje Kerkeiland

Hardlopen is wreed. Probeer maar eens een fervent hardloper vinden die geen chronische knie-, heup-, scheenbeen, enkel klachten of spierpijn heeft. Dat komt omdat hardlopen in wezen uren lang het springen van voet naar voet is. Elke keer als de voeten de grond raken moet het lichaam de forse impact absorberen. Dit plaatst enorme stress op de botten, pezen, spieren en andere weefsels.

Dat is de reden waarom vele top lopers, waaronder een aantal wereldkampioen marathonlopers hun training ook in het water doen. In het zwembad en in open water. In tegenstelling tot hardlopen, heeft zwemmen vrijwel "geen impact", het water vangt de klappen op. Zwembadtrainingen bieden dezelfde aërobe en anaërobe voordelen van ‘land workouts’ - soms zelfs meer - met de toegevoegde voordelen van een verhoogde weerstand en het koel houden van het lichaam koel. Het magazine Runner's noemt zwembadworkouts “de beste cross-training voor hardlopers". “Swimworkouts help you build fitness, strength, and flexibility—without risking injury”. Mooi toch!

Deze kans krijgt nu iedereen. Op 28 juni kan jij, in kader van 400 jaar Maassluis, meezwemmen in de binnenhaven van Maassluis. Je kan zowel kiezen uit prestatietochten (750 en 1500 meter) en diverse wedstrijden (t/m 3 kilometer). Voor de laatste moet je wel een KNZB of NTB licentie hebben.

Kijk op www.rondjekerkeiland.nl voor informatie en het inschrijfformulier (http://www.rondjekerkeiland.nl/?q=node/16). Je kan nu al inschrijven voor de prestatietochten en via het On-Line Open Water Inschrijf Systeem (OLOWIS) voor de wedstrijden.

 

In de bijlage (pdf, hieronder te downloaden) staat nadere info!

dinsdag, 22 april 2014 19:56

De loopschoen van Sandy van der Burgh

Tamara, leuk dat je mij de loopschoen hebt gegeven. Je vraag over mijn belevenis van de Marathon van Rotterdam zal ik met veel plezier beantwoorden.

Op 23 februari 1972 ben ik geboren in Schiedam. Sporten deed ik ook van kleins af aan. Mijn meest favoriete sporten waren Jazzballet en, jawel, Kyokushin Karate. Een prima combinatie! ;-)

Mijn liefde voor het hardlopen heb ik van mijn vader meegekregen. Hij heeft 10 x de Marathon van Rotterdam gelopen en ik was daar dan ook altijd bij. Als zeer fanatieke toeschouwer wel te verstaan.

Op tweede kerstdag in 1996 heb ik mijn man, Adwin van der Burgh, op het ijs leren kennen. Al snel daarna verliet ik mijn huis in Schiedam en ging ik in Maasland wonen. Wij zijn alweer meer dan 10 jaar gelukkig getrouwd en zijn inmiddels trotse ouders van twee lieve dochters, Noa en Sophie.

In Maasland werd ik lid van tennisvereniging de Commandeur en hardloopvereniging Thof. Als ik heel eerlijk ben was ik geen trouwe trainster. Ik kon heel veel belangrijke redenen bedenken om een training over te slaan. Tot we in 2009 besloten om de halve marathon van Etten-Leur onder leiding van Frans Plieger te gaan lopen.

Vervolgens had ik nog een aantal halve Marathons gelopen. Diep in mijn hart wilde ik ook één keer die euforie voelen van een hele Marathon. Ellen vroeg mij afgelopen december om samen met Tineke deze grote uitdaging aan te gaan.

14-03-2014 zou ik precies 42 jaar en bijna 2 maanden zijn en laat de afstand van de Marathon nou 42 kilometer en bijna 200 meter zijn. Dus …… This is the moment!!
Ik zag als een berg op tegen de vele trainingen. En ook aan de nieuwe levensstijl moest ik toch wel een beetje wennen. Wat vroeger naar bed, een wijntje minder en niet alle leuke feestjes meer af gaan.
Maar ik kan hierbij zeggen, dat dat dubbel en dwars waard was! Al die lieve aangekondigde en niet-aangekondigde toeschouwers! Dat is echt overweldigd. Éen groot feest!
Wat was het een fantastische ervaring, Tamara. Ik zei, Once in A Life Time. Maar stiekem hoop ik toch nog een keertje mee te mogen doen!

Ik geef de loopschoen door aan Gerard. Gerard gaat 25 mei na 21 jaar weer de uitdaging aan om 21 km te gaan hardlopen. Graag wil ik weten hoe hij dat na 21 jaar weer heeft mogen ervaren!

maandag, 21 april 2014 13:37

Een levende pissebed eten??

Pissebedden zijn koudbloedige schaaldieren, familie van de kreeftachtigen. De meeste mensen trappen deze leuke beestjes met een trap naar het hiernamaals. Anderen lopen er met een ruime boog er omheen. Anderen, jawel, eten deze op. Niet zo maar, maar voor een ‘goed’ doel. Tegen de hooikoorts. Heb je last van hooikoorts, wees een bikkel… Eet een levende pissebed.

Lees het op: http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/diversen/98429-last-van-hooikoorts-slik-een-levende-pissebed.html

 

P.s. Ook seks en zoenen schijnt tegen hooikoorts te werken. Een vrijpartij snoert namelijk bepaalde bloedvaten af waardoor de neus vrijgemaakt wordt en de ogen stoppen met tranen. Bij voorbaat fijner dan een neusspray. Misschien weer beter dan een levende pissebed verorberen!

Volgende trainingen


Bekijk het schema