Nog nooit heb ik zoveel mensen bijeen zien doen alsof ze een marathon gingen lopen. Samen met Chantal en het gezin was ik een week in Alicante. Hoofddoel was een korte vakantie, maar bij het boeken hadden we het plan al gesmeed dat de combi met een wedstrijd in het buitenland lopen ook leuk zou zijn. Chantal heeft immers het hardlopen ook weer helemaal teruggevonden en wilde een 10km doen. Zelf, na lang blessureleed, hou ik het nog even bij de halve marathon.
Na een heerlijke week vakantie brak het weekend aan van de race. Wij kozen ervoor om vrijdag alvast de startnummers op te halen. Dat deden er meer! In een flinke rij en chaotische setting bedacht ik me voor het eerst dat iedereen net zo zenuwachtig leek als bij marathons. Het stond inderdaad ook wel vol met dagjesmensen, spierbundels, influencers en veel dames waaraan je kan zien dat ze niet alleen hardlopen en het vast ook nog niet lang en vaak doen. Once in a life time misschien soms wel.
Zondag vroeg op omdat we én moesten uitchecken en nog naar Alicante stad moesten rijden. In de stad heerste een marathon gevoel, wegen werden afgezet en iedereen liep in de frisse ochtendzon naar de boulevard. Met circa 7.000 deelnemers was het geen gigantisch groot evenement, maar het terrein en de startvakken waren klein opgezet waardoor het lekker druk was. De organisatie had mij ingedeeld op een >1:45:00 dus ik was blij dat ik 2 startvakken naar voren kon doorlopen. Zo stond ik toch vrij goed vooraan met een < 1:28:00 in gedachten.
Direct na de start trotseerden we een grote brug (doet toch denken aan #010) en verschillende beklimmingen vals plat of echt steil. Zowel de 10km lopers als de halve marathon lopers startten tegelijk en splitsten pas terug op de boulevard rond 9km. Leuk voor de toeschouwers, maar als loper wist je eigenlijk totaal niet wie er na 9km nog om je heen zou lopen. Dat het een heel internationale loop was bleek nog maar eens, ik liep de hele route samen met een scandinavisch duo waarvan ik vermoed dat ze een stelletje waren. Toch mooi als je dan ook nog eens praktisch hetzelfde tempo loopt op een halve marathon. De drinkposten waren heel goed verzorgd. Iedere 5km een flesje water en op de 5km en 15km een gelletje. Vanaf de 10km begon het meer op te vallen dat er bij ieder kilometerpunt een groepje verkleedde supporters stond in een bepaald thema. De organisatie had behoorlijk wat mensen bereid gevonden hun carnavals outfit van 2 dagen eerder nog eens aan te trekken (pelikanen, flitspalen, jungle, alles kwam voorbij).
Ondertussen liep ik met de 2 scandinaviers het gemiddelde tempo straf omlaag van 4:15 na 5km, naar 4:10 na 10km en finishte ik op 4:05 op de 21km. Dat leverde een mooie tijd op van 1:26:48. Na 1:34 in Maassluis en 1:28 in Midden-Delfland was ik hier harstikke blij mee. Chantal finishte op 1:15:11 en was dus ruim eerder binnen dan ik. We hebben allebei lekker gelopen en genoten van de sfeer. Je loopt toch in het zonnetje, op een boulevard, onder de palmbomen met veel support. Wat dat te gaat was het inderdaad wel een soort marathon ervaring.
Edwin van Kersbergen
